Skip to content

ទិព្វ

[ទិប]
  1. គុ (បា.; សំ. ទិវ, ទិព្យ) ដែលជារបស់ទេវតា, ដែលទាក់ទងគ្នានឹងពួកទេវតា, ដែលមាននៅក្នុងទេវលោក
    ញាណទិព្វ, ត្រចៀកទិព្វ, ភ្នែកទិព្វ, វិមានទិព្វ ។ ល ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
  2. គុ ព. ប្រ. ដែលប្រហែលនឹងរបស់ទេវតា
    ភ្នែកទិព្វ, មាត់ទិព្វ ។ ល ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
  3. គុ ប្រើជាបទសមាសរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទឯទៀត អ. ថ. ទិព្វៈ ដូចជា ទិព្វចក្ខុ (—ច័កខុ ឬ —ច័ក) ន. (បា.; សំ. ទិវ្យចក្សុស៑ ឬ ទិព្យ—) ភ្នែកទិព្យ ។ ព. ប្រ. ភ្នែកដូចជាទិព្វ ។ ទិព្វជង្គត (—ជង់គត់) កិ. ឬ គុ.(បា. ច្រើនឃើញប្រើជា ទិវង្គត (ម. ព. នោះ), ទិព្វជង្គត នេះជាពាក្យផ្សំប្រើ, មកពី បា. ទិវ > ទិព្វ + ជង្គម "ដំណើរទៅ" ឬ ជង្គត "ទៅហើយ, ដែលទៅហើយ" ) ទៅកាន់ទេវលោកហើយ (ស្លាប់); ដែលទៅកើតជាទេវតាហើយ (ដែលស្លាប់ហើយ); ខ្មែរយើងប្រើជារាជសព្ទ
    ទ្រង់សោយទិព្វជង្គត . . . ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
  4. គុ ទិព្វញ្ញាណ ( ទិប-ព័ញ-ញាន) ន. (បា. ទិព្វញ្ញាណ; សំ. ទិវ្យ + ជា្ញន) ញាណទិព្វ ។ ព. ប្រ. ញាណដូចជាទិព្វ ។ ទិព្វនារី (—នារី) ន. (សំ. ទិវ្យ + នារី ឬ ទេវនារី ) ស្រីសួគ៌, ស្រីអប្សរ ។ ទិព្វនេត្រ (—នេត) ន. (សំ. ទិវ្យ + នេត្រ ) ដូចគ្នានឹងទិព្វចក្ខុ ។ ទិព្វមន្ត (—មន់) ន. (បា. ទិព្វ + មន្ត; សំ. ទិវ្យ + មន្ត្រ ) មន្តទិព្វ ។ ព. ប្រ. មន្តដ៏វិសេសដូចជាទិព្វ; ខាងសាសនាព្រាហ្មណ៍ច្រើនហៅពាក្យ ឱម ! ថា ទិព្វមន្ត (ម. ព. ឱម ! )។ ទិព្វរស (—រស់) ន. (សំ. ទិព្យរស ) ទឹកទិព្វ; បរទ ។ ទិព្វវ័ន ន. (បា. ទិព្វវន ) ព្រៃទិព្វគឺសួនឬឧទ្យានទិព្វ ។ ព. ប្រ. សួនឬឧទ្យានដែលមានលំអ ប្រៀបប្រដូចនឹងសួនឬឧទ្យានរបស់ទេវតា ។ ទិព្វវាចា ន. (បា. ទិព្វ + វាចា) សំដីទិព្វ ។ ព. ប្រ. សំដីដូចជាទិព្វ គឺសំដីដែលថាឲ្យកើតអ្វីក៏កើតដូចថា ។ ទិព្វវាទ (—វាត) ន. (បា. ទិព្វ + វាទ ) ដូចគ្នានឹង ទិព្វវាចា ។ ទិព្វវិមាន (—វិមាន) ន. (បា.; សំ. ទិវ្យវិមាន) វិមានទិព្វ ។ ព. ប្រ. ប្រាសាទដែលមានលំអប្រៀបដូចវិមានទិព្វ ។ ទិព្វសព្ទ (—ស័ប) ន. (សំ. ទិវ្យសព្ទ ឬ ទិព្យ—; បា. ទិព្វសទ្ទ ) សំឡេងទិព្វ, សូរសព្ទជាទិព្វ ។ ព. ប្រ. សំឡេងឬសូរសព្ទដែលពីរោះប្រៀបស្មើនឹងសំឡេងសូរសព្ទជាទិព្វ ។ទិព្វសាក្សី (—សាកសី) ន. (សំ. ទិវ្យ ឬ ទិព្យ + សាក្សិន៑; បា. ទិព្វ + សក្ខី) សាក្សីទិព្វ ។ ព. ប្រ. សាក្សីដែលឆ្លើយតាមសេចក្ដីពិតឥតមានល្អៀង បំភ្លឺដំណើរក្តី ដែលកំបាំងដែលចង្អៀតឲ្យទូលាយងាយយល់ហាក់ដូចជាទេវតា មកបំភ្លឺចៅក្រមឲ្យឃើញសេចក្ដីពិត ។ ទិព្វសោត ឬ ទិព្វស្រោត (—សោត ឬ —ស្រោត) ន. (បា. ទិព្វសោត; សំ. ទិវ្យ + ស្រោត ឬ ទិព្យ—) ត្រចៀកទិព្វ ។ ព. ប្រ. ត្រចៀកដូចជាទិព្វ ។ ទិព្វស្រោត្រ ដូចគ្នានឹង ទិព្វសោត ។ ទិព្វារម្មណ៍ ( ទិប-ពារ៉ម់) ន. (បា. ទិព្វ + អារម្មណ > ទិព្វារម្មណ ) អារម្មណ៍ទិព្វ ។ ព. ប្រ. អារម្មណ៍ដូចជាទិព្វ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត

Look up another word in the Khmer Dictionary

More words

សណ្ដាប់ធ្នាប់ សម្ព័ន្ធ ពុត ពិបាក ឥរិយាបថ ផ្ទាត់ ថ្វាយ មន្ទិល វិន័យ ទិដ្ឋភាព លាភ សាធុ យុទ្ធសាស្ត្រ សមិទ្ធកម្ម អ្នកផ្គត់ផ្គង់ គតិយុត្ត គម្រោងវិនិយោគ កិរិយា អន្លក់ ក្រង ចរចា សម្រាក របង ក្រោក

Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.