ភេសជ្ជ
[ភេស័ច]- ន ( បា. ភេសជ្ជ; សំ. ភេឞជ្ជ ឬ ភៃឞជ្យ ) ឱសថ, ថ្នាំបំបាត់រោគ, ថ្នាំរម្ងាប់រោគ ( បារ. Médicament ) ។ ភេសជ្ជទាន ការឲ្យថ្នាំរម្ងាប់រោគ ។ ភេសជ្ជបរិក្ខារ គ្រឿងថ្នាំ, ថ្នាំគ្រប់យ៉ាង សម្រាប់រម្ងាប់រោគ ។ ភេសជ្ជពាណិជ អ្នកលក់ថ្នាំរម្ងាប់រោគ ។ ភេសជ្ជពាណិជ្ជ ជំនួញលក់ថ្នាំរម្ងាប់រោគ ។ ភេសជ្ជាគារ ឬ ឱសថាគារ ផ្ទះលក់ថ្នាំរម្ងាប់រោគ ។ សប្បិ ទឹកដោះថ្លា, នវនីត ទឹកដោះខាប់, តេល ប្រេង, មធុ ទឹកឃ្មុំ, ផាណិត ទឹកអំពៅឬស្ករអំពៅជាដើម ក៏ហៅថា ភេសជ្ជ ដែរ ( ព. វិ. ពុ. ) ។ សព្វថ្ងៃខ្មែរប្រើពាក្យភេសជ្ជៈនេះសំដៅយកគ្រឿងផឹកផ្សេងៗទៀតក្រៅពីសុរានិងមេរ័យ ដូចជាទឹកក្រូច, កាហ្វេជាដើមជប់លៀងភេសជ្ជៈ; ប្រគេនភេសជ្ជៈចំពោះព្រះសង្ឃ ។ គ្រឿងផឹកទាំងនោះតាមភាសាបាលីគប្បីហៅថា ទឹកបាន ឬ បានីយ៍ ឬ ក៏ បានីយៈ ( ប៉ានី ឬ ប៉ានីយៈ ) ។វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
Look up another word in the Khmer Dictionary
More words
មេរ័យ ពណ្ណរាយ ទធាក់ លលាម ការលក់ដូរ សមណ ល្វែត ស្រាង ព្រឹត្តិ ព្រែកជីក ភ័ក ស្មាធិ៍ កុដ រមិលគុណ មគ្គផល ធឹង សព៌េជ្ញ វាហនៈ ប្រឿង ស្លោក រទុះ រគុប រលាំ ព្រាល
Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.