សមណ
[សៈម៉ៈណៈ]- ន ( បា. សមណ; សំ. ឝ្រមណ ) អ្នកមានព្យាយាមដុតកម្ដៅបាប, អ្នកខំប្រឹងប្រព្រឹត្តធម៌ធ្វើកាយវាចាចិត្តឲ្យស្ងប់ចាកបាប, អ្នកស្ងប់, អ្នករម្ងាប់បាប ( អ្នកបួស ) ។ សមណកិច្ច ឬ ស្រមណក្រឹត្យ កិច្ចការឬក្រឹត្យរបស់សមណៈ ។ សមណគារវៈ ឬ សមណគោរព សេចក្ដីគោរពចំពោះសមណៈ ។ សមណចរិយា ការប្រព្រឹត្តរបស់សមណៈ, សណ្ដាប់ធ្នាប់ឬបែបបទរបស់សមណៈ ។ សមណជនជី ( សៈម៉ៈណៈជន់ជី ) សមណជន គឺអ្នកបួសនិងតាជីឬយាយជី ( ព. កា. )កុំងឿងដោយខ្យល់ កុំឱនពាក្យពល កុំខ្វល់ដោយស្រី កុំកាន់ពិសយង់ គប់នូវស្ត្រី សមណជនជី កុំឲ្យក្ដីត្រូវ ។ ( សាស្រ្តាច្បាប់ រាជនេតិ ជានិពន្ធនៃព្រះរាជសម្ភារ ) ។វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
- ន សមណធម៌ ធម៌សម្រាប់សមណៈ, សមថធម៌ ។ សមណបរិក្ខារ គ្រឿងប្រដាប់សម្រាប់សមណៈប្រើប្រាស់ ។ សមណបរិភោគ ការប្រើប្រាស់បច្ច័យ ៤ តាមបែបបទរបស់សមណៈ ។ សមណប្បដិញ្ញា ( សៈម៉ៈណ័ប-ប៉ៈដិញ-ញ៉ា ) ការប្ដេជ្ញាខ្លួនថាជាសមណៈ, ការប្តេជ្ញាខ្លួនដែលមិនមែនសមណៈថាជាសមណៈ ។ សមណប្បដិបត្តិ ( សៈម៉ៈណ័ប-ប៉ៈដិបាត់ )សេចក្ដីបដិបត្តិរបស់សមណៈឬសម្រាប់សមណៈ ( ប្រើជា សមណប្បដិបទា ឬ ស្រមណប្រតិបត្តិ, –ប្រតិប័ទ ក៏បាន ) ។ សមណព្រាហ្មណ៍ សមណៈនិងព្រាហ្មណ៍ ។ សមណភាព ភាព, បែបបទរបស់សមណៈ ។ សមណភេទ ( បា. សមណវេស ) ភេទជាសមណៈ ។ សមណសព្ទ ឬ ស្រមណសព្ទ ពាក្យសម្រាប់សមណៈនិយាយស្ដីឬសម្រាប់និយាយស្ដីទៅរកសមណៈ, ដូចជា អាត្មា ( ខ្ញុំ ), ចម្រើនពរ ( បាទ,... ), ឆាន់ ( បរិភោគ ), សិង ( ដេក ), ជាដើម ( ហៅថា សមណសព្ទ ) ។ សមណសារូប ( បា. –សារុប្ប ) ដំណើរសមគួរឬសមរម្យដល់សមណៈ, ការស្លៀកដណ្ដប់ត្រឹមត្រូវតាមបែបបទរបស់សមណៈ ។ ល ។វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
Look up another word in the Khmer Dictionary
More words
ប្រតិទិន ភគិនី ពពូន អរុ ប្រសិទ្ធ ស្លឹកគ្រៃ ស្រស់ស្រាយ មេរ័យ ពណ្ណរាយ ទធាក់ លលាម ការលក់ដូរ ល្វែត ស្រាង ព្រឹត្តិ ព្រែកជីក ភ័ក ស្មាធិ៍ ភេសជ្ជ កុដ រមិលគុណ មគ្គផល ធឹង សព៌េជ្ញ
Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.