Skip to content

ភ័ព្វ

[ភាប់]
  1. គុ ( បា. ភព្វ; សំ. ភវ្យ ) ដែលគួរ, ដែលគួរដល់កិច្ចការ; ដែលមានសំណាងល្អ, ដែលមានសេចក្តីសុខ ។ ភព្វបុគ្គល ( ភាប់ពៈបុក-គល់ ) បុគ្គលដែលមានសំណាងល្អ; បុគ្គលដែលគួរបួសជាបព្វជិតក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនាបាន។ ភព្វរូប ( ភាប់ពៈ– ) ដែលមានសភាពដ៏សមគួរ ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
  2. ន សេចក្ដីសុខ; ការគួរ; លាភ; ការរស់នៅ ... ។ ខ្មែរច្រើនសំដៅសេចក្ដីថា "សំណាង, ព្រេងសំណាង " : មានភ័ព្វ, ឥតភ័ព្វ ។ បុណ្យភ័ព្យ បុណ្យសំណាង ។ ភ័ព្វព្រេង សំណាងពីព្រេងនាយ ។ ព. ផ្ទ. អភ័ព្វ អភ័ព្យ ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត

Look up another word in the Khmer Dictionary

More words

តេជ ចិញ្ចៀន ត្រីកោណ បបុស ទេវលោក ទីឃ ទុគ្គត ប្រឹថពី អ្នកតា បន់ ស្ទាប បុព្វលាភ ឈូឆរ ចៀម សេពគប់ លម្ហែ ពិភព កាបូន ទឡ្ហីករណ៍ មានគភ៌ រយៈពេលខ្លី តំបន់សេដ្ឋកិច្ចពិសេស ស្រទាប់ដី តួនាយរោង

Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.