សក្យ
[ស័ក-ក្យ៉ៈ]- ន ( បា. សក្ក ឬប្រើជា សក្យ ក៏មាន; សំ. ឝាក្យ ) ជនពួកមួយនៅក្នុងដែនសក្កៈ( ជាប់គ្នានឹងប្រទេសឥណ្ឌាភាគខាងកើត, ជិតភ្នំហិមពាន្ត ឬហិមាល័យ ) គឺពួកជនជាពូជវង្សនៃព្រះសក្យមុនីសម្ពុទ្ធពួកសក្យ, ជាតិសាក្យ ( សម័យសព្វថ្ងៃនេះហៅ នេប៉ាល៉េស៍ "អ្នកប្រទេសនេប៉ាល់" ) ។វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
- ន ព. ទ. បុ. រឹងដូចសាក្យ ឬ រឹងមើលតែសាក្យ រឹងត្អឹងដោយប្រកាន់ជាតិ ប្រកាន់ត្រកូលដូចជាជនពួកសាក្យ ។ សក្យជនបទ, –រដ្ឋ ឬ សាក្យ– ជនបទឬដែនរបស់ពួកសាក្យ "ក្នុងសម័យពីដើមរៀងមកដល់ពុទ្ធកាល មានក្រុង កបិលវត្ថុ ឬ កបិលព័ស្ដុ ជារាជធានី; សម័យឥឡូវនេះ ដែននោះប្រែឈ្មោះជា នេប៉ាល Népal, រាជធានីឈ្មោះ កដ្ឋមណ្ឌូ Katthamandū កដ្ឋមណ្ឌូ; នេប៉ាល ប្រែថា "ប្រទេសរក្សានូវទម្លាប់ល្អរបស់ខ្លួនមិនឲ្យបាត់"; កដ្ឋមណ្ឌូ បំប្លែងចេញពីពាក្យ កដ្ឋមណ្ឌប ប្រែថា "ក្រុងមានសុទ្ធតែផ្ទះឈើ" ដ្បិតក្រុងនេះកាលដែលគេចាប់ផ្ដើមសាងជាដំបូង គេសង់សុទ្ធតែផ្ទះឈើខ្លឹមដែលមានសាច់ធន់ជាប់បានយូរ...។ សក្យត្រកូល ឬ សាក្យ– ត្រកូលសាក្យ ។ សក្យបុត្តិយ៍ ឬ សាក្យបុត្រិយ៍( –បុត ) បព្វជិតជាកូនចៅឬជាពូជវង្សនៃព្រះពុទ្ធជាបុត្ររបស់សាក្យ (បព្វជិតពុទ្ធិក) : ពួកសក្យបុត្តិយ៍, សមណសក្យបុត្តិយ៍ ។ សក្យមុនី ឬ សាក្យ– អ្នកប្រាជ្ញរបស់ពួកសាក្យ ( ព្រះសមណគោតមបរមគ្រូ ) ។ សក្យរដ្ឋ ដែនសក្យៈ ។ សក្យរាជ ឬ សាក្យ– ( –រាច ) ស្ដេចរបស់ពួកសាក្យ, ពួកស្ដេចសាក្យ ( ពួកព្រះញាតិវង្សរបស់ព្រះសក្យមុនី ) សក្យវង្ស ឬ សាក្យ– វង្សរបស់សាក្យ ។ខ្មែរប្រើពាក្យនេះជាឋានន្ដរសមណស័ក្ដិទីរាជាគណៈសម្រាប់ទោ : ព្រះសាក្យវង្ស( ធៀបនឹងឋានន្តរមន្ត្រីខាងអាណាចក្រទីឲកញ៉ាស្រីធម្មាធិរាជ... សេនាបតីក្រសួងវាំងសម្រាប់ទោ ដែលសម័យសព្វថ្ងៃនេះ តាំងជាទីអនុរដ្ឋលេខាធិការនៃក្រសួងវាំង ) ។ សក្យសីហៈ ឬ សាក្យសិង្ហ ( ព. ប្រ. ) សីហៈ ឬ សិង្ហរបស់ពួកសាក្យ ( ព្រះសក្យមុនី ) ។ ព. កា. ថាព្រះសក្យមុនី ទ្រង់ចេញពីសក្យរដ្ឋ ទ្រង់បួសតាមបែបបទ ជាបន្ទាត់នៃពុទ្ធា ។ ដែលបានត្រាស់មុនៗ មានបុណ្យគុណដូចៗគ្នា ទ្រង់កាន់ធម៌ចរិយា ត្រាតែបានជាព្រះពុទ្ធ ។វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
Look up another word in the Khmer Dictionary
More words
លោង សម្លាញ់ ព្រាហ្មណិក ឧតុ ល័ក្សណ៍ លក្ស្មណ៍ លក្ខន្តិក អយស្ម័យ បហរ មាក់ងាយ រវើរវាយ ប្រដិត ហ៊ុម ស្រាញ ស្រាស់ សម្រិត ស្លើត សយនា ស្រយូវ ដង្កែ សុញ្ញ កុណ្ឌី ស៊ុប ប្រហិត
Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.