សិល្ប
[សិល-ប៉ៈ ឬ សិល]- ន ( សំ. ឝិល្ប; បា. សិប្ប ) សិប្បៈ ។ រៀនសិល្ប៍ រៀនសិប្បៈ ។ អ្នកសិល្ប៍ អ្នកចេះសិប្បៈ ។ ខ្មែរហៅសំដៅចំពោះមនុស្សក្បត់ផែនដី ដែលប្រកាសខ្លួនថាជាអ្នកខ្លាំងពូកែ ឬថាជាអ្នកបុណ្យ ដឹកនាំប្រជាជនអ្នកឆោតល្ងង់ឲ្យចុះចូលខ្លួនហើយតាំងកជាទ័ព ( ដូចយ៉ាង អាចារ្យស្វា, ពោធិ៍កំបោរ ជាដើម )កើតមានអ្នកសិល្ប៍ទៅតាំងសិល្ប៍នៅក្នុងព្រៃស្ងាត់ ។វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
- ន សិល្បករ, សិល្បការ ឬ សិល្បការិន ដូចគ្នានឹង សិប្បករ, សិប្បការ ឬ សិល្បការី ( ម.ព. សិប្ប ) ។ សិល្បជីវិកា ដូចគ្នានឹង សិប្បជីវិកា( ម.ព. សិប្ប )។ សិល្បជីវិន ដូចគ្នានឹង សិប្បជីវី ( ម. ព. សិប្ប ) ។ សិល្បវិទ អ្នកចេះសិល្បៈ ( សិប្បវិទូ ) ។ សិល្បវិទ្យា ឬ សិល្ប៍វិជ្ជា ការចេះសិល្បៈ; ចំណេះជាង ( សិល្បសាស្ត្រ ) ។ សិល្បសាលា, សិល្បគ្រឹះ ឬ សិល្បាគារ ( សំ. ឝិល្ប + អគារ " ផ្ទះ; រោង " ) រោងរៀនសិល្បៈ; រោងការ ( សិប្បសាលា ) ។ សិល្បសាស្ត្រ ឬ សិល្ប៍សាស្ត្រ ក្បួនរៀនសិល្បៈ; ចំណេះជាង ។ សិល្ប៍សាស្ត្រវិទ្យាការ ការចេះសិល្បសាស្ត្រ។ ខ្មែរច្រើនហៅសំដៅចំពោះមន្ដអាគមផ្សេងៗ ។ សិល្បសិក្សា ការរៀនសិល្បៈ; ការរៀនធ្វើជាង ។ សិល្បាករ ( សំ. សិល្ប + អាករ " ទីកើត; អណ្ដូង;...." ) ទីកើតសិល្បៈ; កន្លែងបង្កើតសិល្បៈ ។ ល ។ ( ម. ព. សិប្ប ផង ) ។វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
Look up another word in the Khmer Dictionary
More words
ថ្កាន ខ្ទួយ សយ ស្ញុល គ្រើម គឃ្លើន ធ្នារ នព្វន្ត អាចរិយ ញញួរ សុត្តន្តបិដក បការៈ ចិញ្ច្រាំ កន ឥណ្ឌូចិន ក្បត់ គោព្រៃ ពពាល បាយអ ឃែត ឫសដូង គ្រវាស លាក អ្ហែង
Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.