ស្កន្ទ
[ស្កន់]- ន ( សំ. ) សេចក្តីវិនាស, ការរំលាងបង់; ឈ្មោះបុត្ររបស់សិវៈ; ឈ្មោះបិសាចពួកមួយជាអ្នកបណ្ដាលឲ្យកើតជំងឺ, ឲ្យកើតចម្បាំង, ឲ្យកើតជាពួកចោរ ( តាមលទ្ធិព្រាហ្មណ៍ ); ជំងឺដែលបិសាចពួកមួយបណ្ដាលឲ្យកើត; . . . ។ ខ្មែរហៅជំងឺដែលចាប់កូនក្មេងតូចៗ បណ្ដាលឲ្យមានអាការឈឺប្លែកៗ មានតឹងដើមទ្រូងផ្អើះៗ ក្ដាប់ដៃក្ដាប់ជើងជាដើមស្កន្ទចាប់, ស្កន្ទជាន់, ជំងឺស្កន្ទ ។វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
- ន ស្កន្ទគ្រាះ ( ស្កន់-ទៈ—; សំ. ស្កន្ទគ្រហ ) ដំណើរចាប់ជំងឺដែលបណ្ដាលពីបិសាចស្កន្ទ, ជំងឺស្កន្ទចាប់, ស្កន្ទជាន់ ។ ស្កន្ទមារ ( ស្កន់-មា ) មារចូលជ្រែក, មារជ្រែក: ត្រូវស្កន្ទមារ ។ ស្កន្ទរោគ ( ស្កន់-ទៈ— ) ជំងឺស្កន្ទ ។ ល ។វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
Look up another word in the Khmer Dictionary
More words
ស្រវាំង រញម ស្កក ស្កូញ រអាករពាយ បង្អត់ អសាធារណ សុជីវធម៌ ម្កាល ស្វស្ដិ មំសំ ស្រឡំ វារិ ក្រែងលោ ស្រងាត់ សត្យា ចើក លែបខាយ មហារីក អ្ងែង អធិបតេយ្យភាព ខន្តី អន្តរា អន្ដរធាន
Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.