អប្បិយ
[អ័ប-ប៉ិយ៉ៈ]- គុ ( បា. ឬ សំ. ) ដែលមិនជាទីស្រឡាញ់, ដែលពុំគួរស្រឡាញ់ ។ ន. បុគ្គលឬអ្វីៗដែលមិនជាទីស្រឡាញ់ ( បុំ. ប្រើជា អប្បិយោ; ឥត្ថី. ឬ បុំ. ពហុ. ជា អប្បិយា ក៏បាន; ព. កា. កវីច្រើនប្រើ អប្រីយ៍ ) : រីជនអប្រីយ៍ ទោះប្រុសទោះស្រី អាប់ឥតលក្ខណា គេច្រើនចៀសវាង ពុំចង់សន្ទនា ព្រោះគេយល់ថា អាប់កេរ្តិ៍អាប់យស ។ បទរាយ, ខ្មែរច្រើនប្រើ អប្រិយ ឬ អប្រីយ៍ ជាង ( អប់-ប្រី ) : មនុស្សអប្រិយ; ពាក្យអប្រិយ; របស់អប្រីយ៍ ។ រៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ ប្រើ អប្បិយ ឬ អប្រិយ ( អ័ប-ប៉ិយ៉ៈ ឬ —ប្រិយ៉ៈ ), ដូចជា អប្បិយជន ឬ អប្រិយ— ជនមិនជាទីស្រឡាញ់ ។ អប្បិយបុត្ត ឬ អប្រិយបុត្រ បុត្រដែលមាតាបិតាស្អប់, កូនសម្អប់ ។ អប្បិយភណ្ឌ ឬ —វត្ថុ ឬក៏ អប្រិយព័ស្តុ របស់ដែលពុំគួរស្រឡាញ់, របស់សម្អប់ ។ អប្បិយភាព ឬ អប្រិយ— ភាពអប្រិយ ។ អប្បិយវាចា, —វាទ ឬ អប្រិយពាក្យ សម្ដីដែលមិនជាទីស្រឡាញ់ ។ អប្បិយវាទី ឬ អប្រិយវាទិន អ្នកដែលច្រើនតែនិយាយសម្ដីឲ្យគេស្អប់ ( បើស្ត្រីជា អប្បិយវាទិនី ឬ អប្រិយ— ) ។ អប្រិយសព្ទ ឬ —ស័ព្ទ សំឡេងឬសូរមិនជាទីស្រឡាញ់ គឺមិនគួរឲ្យចង់ឮចង់ស្ដាប់ ។ ល ។វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
Look up another word in the Khmer Dictionary
More words
អន្តរដ្ឋកា ធូមកាលិក ឡេមឡឺម ក្រហួច គេចវេះ ភាគ្យ អបមង្គល អបយស អបយ័ស អបលក្ខណ៍ រៀមច្បង អប្បនា អព្ភ អព្វុទ រ៉ាត់ បរិវាស ទេតិ ចច្រែត អព្ភូត អយោធ កូនលោក អារញ្ញិក លជ្ជា អសម្ភិន្ន
Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.