Skip to content

អាកិណ្ណ

[—កិន]
  1. គុ (បា. ; សំ. អាកីណ៌) ដែលលាយគ្នា, លាយឡំ, ច្របូកច្របល់, ច្រឡំបល់; កុះ; កុះកុំ; ណែនណាន់, ថ្តែរថ្តុក, តាន់តាប់ឬណែនណាន់តាន់តាប់; ត្រៀបត្រា;ដេរដាស, ពាសពេញ (ព. កា. )
    ភូមិនោះមានផ្ទះអាកិណ្ណ ផ្ទះខ្មែរផ្ទះចិន នៅលាយចម្រុះកុះកុំ ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
  2. គុ បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ អ. ថ.— កិន-ណៈ, ដូចជា អាកិណ្ណគ្រឹះ ផ្ទះកុះកុំ; ភូមិដែលមានផ្ទះកុះ, ដែលមានផ្ទះច្រើនត្រៀបត្រា
    ភូមិអាកិណ្ណគ្រឹះ ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
  3. គុ អាកិណ្ណភណ្ឌ ឬ —វត្ថុ អីវ៉ាន់ដែលដាក់លាយឡំឬច្របូកច្របល់គ្នា។ អាកិណ្ណមនុស្ស មនុស្សច្រើនត្រៀបត្រាឬណែនណាន់ ។ អាកិណ្ណវិហារ ឬ —វាស ការនៅច្របូកច្របល់គ្នា ។ អាកិណ្ណសន្និបាត ប្រជុំជនច្រើនណែនណាន់ប្រជ្រៀតប្របៀតគ្នា ។ ល ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត

Look up another word in the Khmer Dictionary

More words

អស្សា–– អស្សុ–– អហិតា–– អហិតេ–– អហិរិកៈ អហិរិកា អហេតុកៈ អហេតុក– អហោរត្ត អាកង្ខា អាករា–– អាកាស–– អាកុល–– អាក្រីឌ អាក្រោធ អាក្រោស អាខ្យាន អាគន្តុ អាគារិក អាឃាត–– អាឃាតនៈ អាឃាតន៍ អាឃោសនា អាចារា—

Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.