Skip to content

អាក្រោស

  1. ន (សំ. អាក្រោឝ ឬ អាក្រោឝន) ពាក្យគរហា, ពាក្យនិន្ទា; បណ្ដាសា; ពាក្យជេរប្រទេចឮខ្លាំងៗ; ការស្រែកគំហកឬគំរាម, ការសង្ឃកដាក់ ។ ខ្មែរប្រើពាក្យនេះចំពោះការស្រែក (ដោយមានកំហឹងខ្លាំងភ្លេចគិតដល់សេចក្ដីអៀនខ្មាស) ប្រកាសទោសអ្នកដែលឈ្លោះប្រកែកនឹងខ្លួន ឲ្យអ្នកស្រុកភូមិផងរបងជាមួយបានឮរាល់គ្នា
    ស្រែកអាក្រោសឲ្យអ្នកស្រុកទុកភូមិឮរាល់គ្នា ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
  2. ន មួយយ៉ាងទៀត, ប្រើចំពោះការបណ្ដើរមនុស្សមានទោសឲ្យដើរស្រែកប្រកាសទោសកំហុសរបស់ខ្លួនឲ្យសាធារណជនបានឮទួទៅ (ធ្វើជាផ្លូវរាជការ)
    បណ្ដើរអាក្រោស (ប្រើតែក្នុងរជ្ជកាលពីដើម) ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
  3. ន ចួនកាល, ក្មេងដែលប្រហែសឲ្យបែករបស់ស្រួយដូចយ៉ាង ក្អមដី, កែវ, ចានជាដើម, ដើម្បីឲ្យក្មេងនោះរាងចាលចេះប្រុងប្រយ័ត្នមិនប្រហែសឲ្យបែកទៀត, គេយកបំណែកអំបែងនោះ ចងព្យួរនឹងកក្មេងនោះឲ្យវាដើរបីជុំផ្ទះលំនៅ ស្រែកប្រកាសឲ្យគេរាល់គ្នាឮថា អាក្រោសអើយ ខ្ញុំឲ្យបែកក្អម!... (ការផ្ចាលទោសបែបនេះលើសលុបណាស់, អ្នកដែលធ្លាប់ប្រកាន់ធ្វើ គួរលើកលែងធ្វើតទៅ) ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត

Look up another word in the Khmer Dictionary

More words

អហិរិកៈ អហិរិកា អហេតុកៈ អហេតុក– អហោរត្ត អាកង្ខា អាករា–– អាកាស–– អាកិណ្ណ អាកុល–– អាក្រីឌ អាក្រោធ អាខ្យាន អាគន្តុ អាគារិក អាឃាត–– អាឃាតនៈ អាឃាតន៍ អាឃោសនា អាចារា— អាចិណ្ណ អាជានៃយ អាជ្ជវៈ អាជ្ញា—

Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.