Skip to content

ឧបជីវិន

[អ៊ុប៉ៈ–]
  1. ន ( សំ. ឧបជីវិន៑; បា. ឧបជីវី ) អ្នកដែលរស់ដោយសារគេចិញ្ចឹម ( បើស្ត្រីជា ឧបជីវិនី ) ។ ព. កា. ថា
    ឧបជីវី ខ្ជិលពុំរកស៊ី ដោយអាងតែគេ ចិញ្ចឹមរាល់ថ្ងៃ ឥតបីរិះរេ ឲ្យបួសថាទេ ព្រោះខ្ជិលរៀនធម៌ ។ អ្នកបួសក៏ដែរ បើគ្មានចិត្តបែរ រកសីលបវរ គិតតែពីឆាន់ ដោយក្ដីត្រេកអរ ឃ្លាតចាកសីលធម៌ ក៏ពុំប្រពៃ ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត

Look up another word in the Khmer Dictionary

More words

ឧត្តរាព័ត៌ ព្រលិត ឧស្សាហៈ ឧទកបរិយន្ត ឧទ័យ ឧទ្ទេសក ឧទ្ធទេហិក ឧទ្យោគ បំបៀត ស្រអ័ព្ទ ឧបឃាតក ឧបឃាតកកម្ម ឧបជ្ឈា រទែង កន្ទ្រាំ បទពំនោល នមោ អ៊ូអា អើតអើម ពព្រៀក រើអៀង ខ្សៀវ ឮជា ឯកទិន

Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.