Skip to content

ឧស្សាហៈ

[អ៊ុស-សាហៈ]
  1. ន ( បា. ឧស្សាហ; សំ. ឧត្សាហ ) សេចក្ដីឱហាត, សេចក្ដីខ្មីឃ្មាតឬសង្វាត, ការខំប្រឹងមិនខ្ជិល, មិនច្រអូស
    មានឧស្សហៈ, មានឧស្សាហ៍ធ្វើការ ( ប្រើជា ឧត្សាហៈ ឬ ឧត្សាហ៍ ក៏បាន, អ. ថ. អ៊ុត-ត្សាហៈ ឬ អ៊ុត-ត្សា ឬក៏ អ៊ុត-សាហៈ, អ៊ុត-សា ។ ប្រើក្លាយជា ឱសាហ៍ ក៏មាន ) ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
  2. ន ខ្មែរប្រើជា កិ. ក៏បាន " ឱហាត, សង្វាត, ខំប្រឹង "
    ឧស្សាហ៍ធ្វើការ, ឧស្សហ៍រៀនសូត្រ ( ច្រើននិយាយថា ឱសាហ៍ ជាង ) ។ រ. ស. : ទ្រង់ព្រះឧស្សាហ៍ ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
  3. ន ប្រើជា គុ. ក៏មាន " ដែលមានព្យាយាម, ដែលជាអ្នកឱហាត, សង្វាត, ខំប្រឹង "
    មនុស្សឧស្សាហ៍, ក្មេងឱសាហ៍ ( ព. ផ្ទ. ខ្ជិល ) ។ ព. កា. ប្រដៅកូន : ហៃកូនរាល់គ្នា ត្រូវមានឧស្សាហ៍ កុំខ្ជិលច្រអូស កម្ជិលទ័លក្រ ដូចដើរដួលស្រូស សុំគេងងូស ព្រលូសកេរ្តិ៍ឈ្មោះ ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
  4. ន បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ សរសេរជា ឧស្សាហ ឬ ឧត្សាហ ( អ៊ុស-សាហៈ ឬ អ៊ុត-ត្សាហៈ ) ដូចជា : ឧស្សាហកម្ម ការដែលកើតមានឡើងដោយសេចក្ដីខំប្រឹងធ្វើ ។ ព. ស. ស. ការធ្វើរបស់អ្វីៗឲ្យកើតបានជាជំនួញទូទៅ, ការបង្កើតរបស់ប្រើប្រាស់តាមសម័យនិយម : រោងឧស្សាហកម្ម ។ ឧស្សាហករ, –ការ ឬ ឧត្សាហ– អ្នកធ្វើឧស្សាហកម្ម, ជាងឧស្សាហកម្ម : ពួកឧស្សាហករ ( បើស្ត្រីជា ឧស្សាហការិកា ) ។ ឧស្សាហកិច្ច ឬ ឧត្សាហក្រឹត្ស ការរវល់ដោយឧស្សាហកម្ម ។ ឧស្សាហជន ឬ ឧត្សាហ– ជនអ្នកមានឧស្សាហៈ ។ ឧស្សាហពល ឬ ឧត្សាហ– ( –ពល់) កម្លាំងនៃឧស្សាហៈ ។ ឧស្សាហភាព ឬ ឧត្សាហ– ភាពឬដំណើរនៃឧស្សាហៈ; ភាពជាអ្នកមានឧស្សាហៈ ។ ឧស្សាហូបនីយកម្ម ( –ប៉ៈនីយៈ– ) ការលៃលកកែខៃធ្វើឲ្យបានកើតទៅជាឧស្សាហកម្ម ។ ល ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
  5. ន មហុស្សាហៈ ឬ មហុស្សាហ៍ ( បា. < មហា + ឧស្សាហ ) ឧស្សាហៈធំ, ឧស្សាហ៍ច្រើន, ព្យាយាមធំ, ព្យាយាមមាំ ។ ល ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត

Look up another word in the Khmer Dictionary

More words

វិវាហៈ សន្និច្ច័យ អតិថិ អាសនានុក្រម ប្រណិត ឥស្សរិយៈ អ៊ីថា គគ្រេង រហ៊ឹម ពុង ឧត្តរាព័ត៌ ព្រលិត ឧទកបរិយន្ត ឧទ័យ ឧទ្ទេសក ឧទ្ធទេហិក ឧទ្យោគ បំបៀត ស្រអ័ព្ទ ឧបឃាតក ឧបឃាតកកម្ម ឧបជីវិន ឧបជ្ឈា រទែង

Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.