រំលងទៅមាតិកា

ឈ្មោះកូនខ្មែរ ផ្ដើមដោយ ផ

ឈ្មោះ ១៦ ផ្ដើមដោយអក្សរ ផ ព្រមទាំងការសរសេរជាអក្សរឡាតាំង និងអត្ថន័យ។

ឈ្មោះផ្ដើមដោយ ផ

ផគ្គុណ PHAKKUN
ឈ្មោះខែទី៤ ប្រើតាមច័ន្ទគតិ (ខ្មែរយើងពីបុរាណរាប់ពី មិកសិរ, បុស្ស, មាឃ, ផគ្គុន(ផគ្គុណ), ចេត្រ)។ល។
ផគ្គុនី PHAKKUNY កូនស្រី
ជាឈ្មោះរបស់ផ្កាយមួយប្រភេទ, កូនស្រីដែលនៅចំណោមអ្នកមានពន្លឺស្មើ។
ផង់ PHOANG
មិនសូវប្រើផ្សំជាមួយស័ព្ទនាំមុខទេ, កាន់តែពីរោះចំពោះ = សុផង់, សំដៅចំពោះអ្វីដែលម៉ដ្ឋស្លុង, ដែលល្អិត គឺជាអ្នកមានគំនិតជ្រៅ។
ផរណា PHARANA
ដែលផ្សព្វផ្សាយពេញខ្លួន។ អ្នកដែលឆាប់យល់, ឆាប់ទទួលបាននូវតម្រិះ (មនុស្សឆ្លាត)។ ដែលឆាប់ជ្រួតជ្រាបសេចក្ដីទាំងឡាយ។
ផល PHAL
អ្នកដែលមានសេចក្ដីចម្រើន, មានលាភ, អ្នកមានសេចក្ដីរយងរឿង, សម្បូណ៌ឃើញមានច្រើន។ ឧ. សុផល (សេចក្ដីរុងរឿង) ផលា (កុំច្រលំ ផលា ឥតមានជើង ល ឡើយ (មានន័យដូច ផល ដែរ ប្រើបានទាំងប្រុសស ទាំងស្រី))។
ផស្ស PHOAS
ផស្ស មានន័យដូច សម្ផស្ស ដែរ គឺអ្នកដែលទទួលអារម្មណ៍, អ្នកដែលងាយស្រូបយកនូវអារម្មណ៍អំពីអ្នកដទៃ។
ផាណិត PHANET
កូនដែលមានចរិតចរិយាស្រទន់, សំដីផ្អែមល្ហែមជាទីពេញចិត្តដល់មនុស្សទាំងឡាយ។
ផាត់ PHAT
ខ្មែរមានច្រើនឈ្មោះ ផាត, ផាត់ (រឿងព្រេងមួយមានឈ្មោះតួ សូផាត)។ អ្នកមានការប្រឹតព្រៀង ប្រុងប្រយ័ត្នគ្រប់ជំហ៊ាន មិនធ្វេសប្រហែស។ អ្នកចេះសម្រិតសម្រាំង។
ផាវ PHAO
មានន៏យតែម៉្យាងគឺ ជារំសេវ កាត់ឆេះជាភ្លើងនៃឆ្នួនអុជផ្ទុះ ឮសូរខ្ទ័រ (ភ្ញីភ្លើងរបស់ជនជាតិចិន)។
ផាសុក PHASOK
ជនអ្នកមានសេចក្ដីសុខសប្បាយ។
ផាសុការ PHASOKAR
អ្នកជាទីស្រឡាញ់របស់មនុស្សទាំងឡាយ, មានព្រះរាជា ជាដើម។
ផាសុវិហារ PHASOVIHAR
កូនដែលមានសេចក្ដីសុខជានិច្ច ទាំងគ្រប់ឥរិយាបថគឺដេក, ដើរ, ឈរ, អង្គុយ, ស៊ី, ផឹក, និយាយ, ស្ដាប់, គិត។
ផុស្សីតី PHOSAHTEY
ព្រះនាមនៃព្រះនាងទេវី ជាព្រះមាតានៃព្រះវេស្សន្តរ ក្នុងរឿងព្រះវេស្សន្តរជាតក ព្រះនាង ផុស្សតី ជាព្រះរាជអគ្គមហេសីនៃព្រះបាទស្រីសញ្ជ័យ។
ផេង PHENG
ជាឈ្មោះនៃជញ្ជីងមួយប្រភេទ គេសម្រាប់យកទៅថ្លឹងមាស ហៅថា “ជញ្ជឹងផេង” សំដៅថា ជាអ្នកមានសេចក្ដីថ្លឹងថ្លែងដ៏ម៉ដ្ឋចត់។
ផែ PHE
ការផែមាស ឬផែប្រាក់ (គេដំ ឬវាយឲ្យសំប៉ែតជាទំហំ = សម្រាប់ជាងមាស ជាងប្រាក់), ឬថាផ្ទះបណ្ដែតទឹក។
ផែង PHENG
ជាផ្ទាំងដែលគេត្បាញជាបន្ទះ។ កន្ទេលផែង, ជញ្ជាំងផែង។ គឺជាបន្ទះជញ្ជាំងដ៏រឹងមាំ។ កំផែង។

← ប ព →